Geschiedenis
Onze tradities
Midden jaren '50 begint ons verhaal. In 1955 wordt de jongenschiro gesticht, de meisjeschiro begint er een jaartje later mee, in 1956. Beide groepen kiezen voor Chiro Sint-Theresia als naam. Opgepast, alle activiteiten verlopen die eerste jaren strikt 'apart'! Al van in die eerste jaren wordt Christus-Koning met koffiekoeken en chocomelk gevierd, zijn er 'nummerkes' op het groepsfeest en trekt iedereen op bivak. Pas stilaan groeien meisjes en jongens naar elkaar toe. Het zal vijftig jaar duren voor de jongens- en meisjesgroep samen op weekend gaan!
Onze ketten
In 1967 telt de meisjeschiro al 100 meisjes! Op de 100ste jongen is het dan nog even wachten, tot in 1970. Het gaat goed met de chiro! Hoewel, het gaat niet altijd zo goed. Midden jaren '80 vinden maar weinig meisjes en jongens de weg naar Chiro Iris. Door het enthousiasme en harde labeur van de leiding - sommige werden zelfs al leid(st)er op hun 15! - werd daar gelukkig snel komaf meegemaakt. Sindsdien blijft ledenaantal bijna elk jaar toenemen. Chiro Iris is goed bezig!
Ons uniform
"Heer Jezus, wij treden samen voor u aan..." Al meer dan vijftig jaar wordt er elke zondagnamiddag geopend en dat in uniform. Wie niet in orde is voor de 'inspectie', heeft een probleem! Toen Chiro Nationaal in de jaren '70 het uniform veranderde, weigerde de leiding zelfs een jaar lang de 'moderne versie' te dragen. Ondertussen zijn alle plooien mooi glad gestreken en zitten we nu al aan ons 'derde' uniform. En toch...het blijft spijtig van die blauwe kleedjes!
Onze naam
In 1969 verandert Chiro Trezeke in Chiro Iris! Waarom 'Iris'? Wel, het thema van de jongens dat jaar, was de 'Regenboog'. Laat nu net 'Iris' de godin van de regenboog zijn, waarin alle kleuren van de afdelingen hun plaats vinden. Goed bedacht, toch? Dat vonden de meisjes ook, en zij gingen meteen akkoord!
Onze lokalen
In 2004 krijgt Chiro Iris eindelijk nieuwe lokalen, dankzij een jarenlange inzet van enkele oud-leiding, en de centjes van veel, gulle ouders... dankuwel! Met een geweldig gala-bal werden de lokalen door de proost ingehuldigd, maar het is ooit anders geweest. In de parochiezaal, de school, boven de bibliotheek, ja zelfs in de klokkentoren van de kerk waren vroeger lokalen. Zowat overal en altijd kwamen we plaats tekort. Gelukkig konden we al die tijd steeds terecht in de pastorie van de proost.
Ons territorium
Al vanaf de eerste chiro-zondagen is de 'Pippezijp' onze vaste stek. De eerste jaren was de pippezijp zelfs bijna de persoonlijke eigendom van de jongens. De meisjes kwamen er soms maar eens om hun dorst te lessen aan het 'bronneke'. Midden jaren '70 werd de wei letterlijk gedwarsboomd door de aanleg van de Ring rond Brussel, zodat er spijtig genoeg heel wat gebied verloren ging. Probeer je maar eens in te beelden hoe geweldig groot onze 'wei en de boskes' er vroeger moeten hebben uitgezien!